تبلیغات
رژیم غذایی و تغذیه و مطالب بهداشتی آرایشی - در مورد لیپوساكشن چه میدانید؟
در مورد لیپوساكشن چه میدانید؟ | عمومي ,

در  مورد لیپوساكشن چه میدانید؟

 لیپوساكشن كه با اسامی لیپوپلاستی ( « تغییر شكل چربی») یا ساكشن لیپكتومی ( برداشت چربی با كمك ساكشن) نیز شناخته می شود یك عمل جراحی زیبایی است كه چربی را از قسمتهای متفاوتی از بدن بر می دارد. نواحی كه بر روی آنها عمل انجام می شود عبارتند از شكم، رانها، باسن، گردن، دست ها و جاهای دیگری از بدن. چربی معمولا" از طریق یك كانول یا آسپیراتور برداشته می شود. اگر چه فعالیت بدنی و رژیم غذایی برای از دست دادن وزن و چربی های اضافی مفید می باشد ولی بعضی از رسوبات چربی ممكن است به این تلاشها پاسخ ندهند. در اینگونه موارد استفاده از لیپوساكشن می تواند یك انتخاب باشد.لیپوساكشن یك جایگزین بدون زحمت برای فعالیت و رژیم غذایی نیست. این كار نوعی شكل دادن به بدن است و نه یك روش كاهش وزن. میزان چربی برداشت شده بسته به پزشك، روش جراحی و بیمار متفاوت است ولی میزان میانگین آن معمولا" كمتر از ۱۰ پوند ( ۵ كیلوگرم ) است.

عوامل متعددی وجود دارند كه میزان چربی را كه در یك جلسه می توان با اطمینان برداشت كرد، محدود می نمایند.
ولی در نهایت پزشك و بیمار تصمیم می گیرند . برداشت زیاد چربی عواقب منفی بدنبال دارد. در افرادی كه بیش از حد ساكشن می شوند در پوست برجستگی ها و یا دندانه های غیر طبیعی ممكن است دیده شود.
گزارش هایی در مورد افرادی كه ۵۰ پوند ( ۷/۲۲ كیلوگرم) چربی از بدنشان برداشت شده اغراق آمیزاست. در عین حال ، امكان شكل دادن با لیپوساكشن می تواند كاهش وزن ظاهری كه ایجاد می كند بیشتر از میزان چربی واقعی برداشت شده از بدن باشد . این عمل تحت بیهوشی عمومی یا لوكال قابل انجام است. بی خطر بودن تكنیك به میزان بافت برداشت شده، انتخاب بیهوشی و سلامت عمومی بیمار دارد.
● انتخاب بیمار
هر فردی كاندید مناسبی برای لیپوساكشن نمی باشد . همانطور كه قبلا" ذكر شد، این عمل جایگزین مناسبی برای رژیم غذایی یا تحرك بدنی نیست . یك كاندید مناسب باید :
▪ بیشتر از ۱۸ سال سن داشته باشد.
▪ از سلامت عمومی بهره مند باشد .
▪ رژیم غذایی و فعالیت بدنی را بكار برده باشد ولی ۱۰ تا ۱۵ پوند آخر اضافه وزن در بعضی از قسمتهای ذخیره ای بدن باقی مانده باشد.
دیابت ، عفونت و مشكلات قلبی عروقی معمولا" فرد را فاقد صلاحیت برای انجام این عمل می گردانند.
در افراد مسن، پوست الاستیسیته كمتری دارد، بنابراین معمولا" به سادگی در اطراف شكل جدید سفت نمی شود. در این موارد علاوه بر لیپوساكشن, عمل های دیگری نیز باید انجام گردد.
● روش انجام
اساس هر عمل جراحی لیپوساكشن بدین منظور است كه :
▪ میزان مناسبی از چربی برداشت شود.
▪ حداقل آسیب در بافتهای مجاور نظیر عروق خونی و بافت همبند ایجاد كنند.
▪ تعادل مایعات بیمار مصون بماند
▪ حداقل ناراحتی برای بیمار و جراح ایجاد گردد
● تكنیك ها
در روش اصلی، یك كانول كوچك (مثل نی ) از طریق یك برش كوچك وارد می شود. این كانول به یك دستگاه واكیوم متصل می گردد. جراح با احتیاط كانول را در داخل لایه چربی به عقب و جلو می كشد، سلولهای چربی را جدا كرده و با ساكشن آنها را از بدن خارج می كند.
امروزه بندرت از این روش استفاده می شود و جراحان از اصلاحات متعددی كه در این روشها بوجود آمده است بهره می گیرند.
● لیپوساكشن پایه تزریق مایع
مقدار اندكی مایع، كمتر از حجم چربی كه برداشت می شود، در محل تزریق می گردد.
این مایع حاوی :
▪ لیدوكائین : بعنوان بی حسی موضعی
▪ اپی نفرین: جهت انقباض عروق خونی و كاهش حجم خونریزی
▪ یك محلول نمكی : مشابه محلولهای نمكی بدن باشد.
این محلول كمك می كند كه سلولهای چربی شل شده و خونریزی را به حداقل برسانند.سپس سلولهای چربی ساكشن می شوند.
● لیپوساكشن تورمی
در این روش یك تغییر عمده نسبت به لیپوساكشن پایه ایجاد شده است . به جای حجم اندك مایع، مقدار زیادی مایع، حدود ۳ تا ۴ برابر حجم چربی كه قرار است برداشت شود، به داخل محل تزریق می شود.
نوع مایع مشابه با لیپوساكشن پایه است ولی این افزایش حجم، بین عضله و بافت چربی فضایی را ایجاد می كند كه مكان كافی برای لوله ساكشن كه جراح برای برداشت سلولهای چربی استفاده می كند، فراهم می نماید .
بسته به اندازه محل، این عمل حدود ۴ ساعت یا بیشتر نسبت به لیپوساكشن پایه به طول می انجامد. دلیل آن اینست كه این مایع باید با احتیاط وارد شود و حدود یكساعت زمان لازم است تا قبل از انجام هر كاری مایع پخش شده و ناحیه را متسع نماید.
● بخیه
بخیه زدن یا نزدن به نظر جراح بستگی دارد. چون برشها كوچك هستند و مقدار مایعی كه باید تخلیه شود زیاد است :
▪ بعضی از جراحان برشها را باز می گذارند، تا مایع اضافی بهتر خارج شود. آنها دریافتند كه خروج آزاد مایع به بهبود سریعتر برشها كمك می كند.
▪ بعضی دیگر بخشی از برش را بخیه می زنند و فضایی را برای درناژ مایع باز می گذارند.
▪ بعضی دیگر بخیه زدن را ۱ یا ۲ روز به تاخیر می اندازند تا بخش اعظم مایع تخلیه گردد. در هر صورت، چون مایع در حال تخلیه شدن است، پوشش زخم باید مرتب تعویض شود.
لیپوساكشن فوق مرطوب ( Super- Wet )
در این روش، حجم تزریق شده با میزان حجم چربی كه قرار است برداشته شود تقریبا" برابر است. بسیاری از جراحان پلاستیك برای موارد لیپوساكشن با حجم زیاد این روش را ترجیح می دهند. زیرا تعادل بهتری از جهت هموستاز و اضافه بار بالقوه مایع برقرار می سازد. عمل بسته به اندازه محل ۱ تا ۳ ساعت به طول می انجامد .جهت انجام عمل تسكین وریدی همراه با لیدوكائین موضعی یا بیهوشی كامل ضرورت دارد.
لیپوساكشن با كمك اولترا سوند ( UAL )
این عمل كه لیپوساكشن اولتراسونیك نیز نامیده می شود، یك نوعی از لیپوساكشن تورمی است. كانول ویژه ای ارتعاشات اولتراسوند را به داخل بدن هدایت می كند . این ارتعاش دیوارۀ سلولهای چربی را می تركاند و چربی را امولسیونه می كند، یعنی آنرا به شكل مایع در می آورد تا راحت تر ساكشن شود.برای كار در مناطقی كه بافت چربی بیشتری دارند مانند قسمت بالای پشت و ناحیه سینه در مردان ، UAL انتخاب مناسبی است.
▪ زمان انجام نسبت به لیپوساكشن متداول بیشتر و نسبت به لیپوساكشن تورمی كمتر است.
▪ میزان از دست دادن خون كمتر است.
▪ ولی به نظر می رسد كه ریسك تشكیل سروما مختصری بیشتر است كه باید با سوزن تخلیه شود.
لیپوساكشن با كمك نیرو ( Power -assisted)
در این روش از كانول ویژه ای كه دارای تحرك مكانیكی است استفاده می شود، بگونه ای كه نیاز به حركات دستی جراح نمی باشد از سایر جهات این روش مشابه UAL می باشد.
▪ حركات كانولا ظریف تر است بگونه ای كه ناراحتی كمتری برای بیمار ایجاد می كند.
▪ در ضمن ، به نظر می رسد به علت كنترل بهتر كانولا خطر سوراخ شدن ارگانهای داخلی كمتر باشد
لیپوساكشن با كمك اولتراسوند خارجی ( EUAL یا XUAL )
XUAL نوعی از UAL است كه انرژی اولتراسوند از خارج از بدن و از طریق پوست تامین می گردد و دیگر نیازی به كانولای ویژه UAL نمی باشد.
این روش بدین دلیل ابداع گردید، كه در بعضی از موارد ، روش UAL منجر به نكروز پوستی و سروما می شود.
XUAL با بهره گیری از اولتراسوند خارجی یك روش ممكن برای پیشگیری از اینگونه عوارض می باشد. همچنین این روش می تواند بصورت بالقوه :
▪ هم در زمان عمل و هم بعد از آن ناراحتی كمتری برای بیمار ایجاد كند.
▪ از دست دادن خون را كاهش دهد.
▪ در بافت اسكار امكان دسترسی بهتری فراهم نماید
▪ نواحی وسیعتری را مورد درمان قرار دهد
در عین حال، امروزه كاربرد وسیعی ندارد و مطالعات به اندازه تاثیرات آن قطعی نیستند .


نوشته شده توسط حسام در جمعه 4 آبان 1386 و ساعت 12:10 ب.ظ
نوشته های پیشین
+ نظر یادتون نره+ + تغذیه در سلامت نیوز+ مرگ ومیر سالیانه ناشی از مصرف سیگار در کشور معادل تلفات ناشی از زلزله بم است+ عفونت های سیستم ادراری و کلیه ها در کودکان+ پیرچشمی+ درمان به موقع میگرن را جدی بگیرید!+ ژنتیك واسترس‌های محیطی ازعوامل تشدیدكننده بیماری روماتیسم مفصلی است+ مصرف پسته سبب آرامش قلب و اعصاب می‌شود+ + فشارخون + چگونه بر خستگی راه فائق آییم؟+ سونا و خواص آن+ +

صفحات: